مديريت يكپارچه
اگر داخل شهر تهران تردد كرده باشيد ، حتماْ خودروهايي با خط نارنجي روي در موتور و صندوق را مشاهده نموديد. اين خودروها تحت عنوان ساماندهي مسافربرهاي شخصي ، ساماندهي شده و با توجه به سهميه بندي بنزين ، سهميه مازاد تا ۱۲۰۰ ليتر ماهيانه به آنها تخصيص يافته است.
همچنين حتماْ با واژه ستاد تبصره۱۳ و طرح خروج خودروهاي فرسوده نيز آشنا هستيد و دليل تشكيل اين نهاد و اين طرح را ميدانيد ؛ خودروهاي داراي سنوات بالا بدليل تكنولوژي قديمي(عدم وجود استاندارهاي آلايندگي مانند يورو۳ و۴ در آن زمان) و فرسوده شدن تجهيزات و طراحي قديمي كه هر كدام از اين موارد در مباحث خودروسازي جاي بحث و صحبت دارد بر مصرف سوخت اثر مستقيم و گاه ۱۰۰٪ را دارد. لذا در اين طرح خودروهاي شخصي بالاي ۳۰ سال و تاكسي بالاي ۱۵ سال بايستي از چرخه حمل و نقل خارج گردد.
ســــؤال؟ ربـــــط ۲ پـــــاراگـــــراف بـــــالا چـــــيســــت؟
اگر خودروهاي سواري بالاي ۳۰ سال بايستي از رده خارج و تاكسيهاي بالاي ۱۵ سال نيز با تاكسيهاي نو جايگزين گردد ، و دولت جهت تحقق اين امر يارانه هايي در قالب تبصره ۱۳ جهت نوسازي ناوگان حمل و نقل عمومي اختصاص داده است ، پس چرا شاهد خودروهايي بالاي ۳۰ سال در طرح ساماندهي خودروهاي شخصي هستيم . اگر اين خودروها با مصرف بيش از حد بنزين و ايجاد آلايندگي هم به اقتصاد و هم حفظ محيط زيست لطمه ميزنند و ضرورت تاسيس و تشكيل نهادي تحت عنوان ستاد تبصره ۱۳ رسيدن به اهدافي همچون كاهش مصرف سوخت، كاهش الايندگي و ايجاد استانداردهاي مربوطه ميباشد ، ورود چنين خودروهايي به طرح ساماندهي مسافربرهاي شخصي چه توجيه و ضرورتي دارد ؟
