عيد نوروز در شعر امام خمينى
باد نوروز وزيده اســت به كوه و صـــحرا جامه عــــــيد بپوشند، چه شاه و چه گدا
بلبل باغ جنان را نبــود راه به دوســت نـــازم آن مــطرب مجلس كه بود قبله نما
صوفى و عارف از اين باديه دور افتادنـد جام مى گير ز مطرب، كه روى سوى صفا
همه در عيد به صحرا و گلستان برونـد من ســرمســـت زميــخانه كنم رو به خدا
عيد نـــــــوروز مبارك به غنى و درويش يــــــار دلـــــدار! زبتــــخانه درى رابگـــــشا
گرمـــــرا ره به در پيــــر خــــرابات دهى به سروجان به سـويش راه نوردم نه به پا
سالها در صف ارباب عمائم بــــــــــودم تا به دلــــــــدار رســــــيدم، نكنم باز خـطا
------------------------------------------------------------------------------------------------
بــــهار شـــد در مــــيخانه باز بــــــايد كرد به سوى قبله عاشـــق نماز بايد كرد
نسيم قدس به عشاق باغ مــــــژده دهد كه دل ز هردو جهان بى نياز بايد كرد
كنون كه دست به دامان سرو مى نرسد به بيد عاشـــق مجنون، نياز بايد كرد
غمى كه در دلم از عشق گلعذاران است دوا به جـــــام مى چاره ساز بايد كرد
كنون كه دست به دامــان بوسـتان نرسد نظر به ســـــــرو قدى سرفراز بايد كرد
------------------------------------------------------------------------------------------------
قصيده طولانى «بهاريه» كه چند بيت آن آورده شده است:
آمد بهـــــار و بوستان شد اشك فردوس برين گلها شكفته در چمن، چــــــون روى يار نازنين
گســــترده باد جــان فزا، فرش زمرد بى شمر افشـــــانده ابرپرعــــــطا بيـــــرون حد، در ثمين
از ارغوان و ياسمن طرف چمن شد پــــــرنيان وز اقـــــحوان و نسترن سطح دمن ديباى چين
از لادن و ميمون رسد، هر لحظه بوى جان فزا وز ســــورى و نعمان وزد،هردم شميم عنبرين
از سنبل ونرگس جهان، باشد به مانند جـنان وز سوسن ونسرين زمين،چون روضه خلدبرين
از فـــــر لاله بوســــتان گشـــته به ازبـــاغ ارم وز فيض ژاله گلســــتان، رشك نگارستان چين
از قــــــمرى و كبك و هزار آيد نواى ارغـــــــنون و ز سيره و كوكو و سار، آواز چنگ راســـــــتين
تا باد نـــــــوروزى وزد، هرساله اندر بوســـتان تا ز ابر آذارى دمـــــد ريحان و گل اندر زمـــــــين
بر دشـــنان دولتت هر فصل باشد چون خزان بر دوســــــــتانت هر مهى بادا چو ماه فروديـــن
ديوان شعر امام خمينى(ره)، چاپ ششم، دفتر نشر آثار حضرت امام(ره)، سال 1374 شمسى
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت 10:4 توسط سيد عليمحمد طاهري
|
