رودبار

امام اميرالمؤمنين عليه‌السّلام در چند سال زمامداريش تمام كوشش خود را در ريشه‌كن ‌كردن فقر و ملغینمودن  امتيازهاى طبقاتى به كار برد. به خوبى آگاه بود كه راه نجات انسان‌ها از ذلت و خوارى، لغو امتيازات ‌طبقاتى غلطى است كه در جامعه حاكم شده و بايد با برنامه‌هاى انقلابى، همه آنها از بين ‌برود و فقر و تهيدستى ريشه كن گردد. در حقيقت امام مى‌خواست همان برنامه مساواتى كه در عصر رسول خدا بود به حال ‌خود بازگرداند.

امام عليه السّلام به محض رسيدن به قدرت تمام املاكى كه عمر آنها را مخصوص بيت‌المال ‌گردانيده بود و سپس عثمان آنها را به نزديكان خود داده بود مالكيت شخصى آنها را ملغى كرد و جزء بيت‌المال قرار داد و فرمود: «سوگند به خدا! اگر به كابين زنها هم درآمده باشد و كنيزكانى با آن خريده باشند همه را به بيت‌المال برمى‌گردانم، زيرا در عدالت وسعتى است و كسى كه عدالت بر او تنگى كند ستم بر او بيشتر سنگينى مى‌نمايد.»

ابى رافع نقل مى‌كند كه طلحه و زبیر نزد امیرالمؤمنین آمدند و گفتند: عمر از بیت‌المال به ما سهم بیشترى مى‌داد. امام فرمود: رسول خدا چقدر مى‌داد؟ آنها ساكت ‌شدند، امام فرمود: مگر نه رسول خدا اموال را به طور مساوى بین مسلمین تقسیم ‌مى‌كرد؟ گفتند: چنین بود. امام فرمود: روش پیامبر نزد شما درست‌تر است یا راه عمر؟ گفتند: البته روش رسول خدا، اما ما سابقه بیشترى در اسلام داریم و زحمت بیشترى ‌متحمل شده‌ایم و نیز از بستگان رسول خدا هستیم؟ امام فرمود: سابقه شما به اسلام ‌بیشتر است یا سابقه من؟ گفتند: سابقه شما. فرمود قرابت و بستگى شما به رسول خدا بیشتر است یا من؟ گفتند: شما. فرمود: زحمت من در راه اسلام بیشتر است یا شما؟ گفتند: زحمت شما. سپس فرمود: به خدا سوگند! بین من و این اجیرم امتیازى نیست. و با دست مبارك اشاره به اجیر كرد.

ذکر مطالب بالا ، در بررسی این مطلب میباشد که اگر طرح هدفمند کردن یارانه ها در راستای استفاده عموم مردم از بیت المال میباشد و همه مردم فارغ از اعتقادات ، محدوده جغرافیایی ، موقعیت شغلی و .  باید بطور یکسان از بیت المال و یارانه های دولت بهره مند شوند ، بنابراین نیازی به استخراج اطلاعات مالی خانوارها نبوده و بایستی مبلغ تخصیص یافته  بطور مساوی بین خانوارها بر اساس تعداد افراد تحت تکفل هر خانواده تقسیم شود.

اما اگر هدف جمع آوری اطلاعات اقتصادی خانواده ها میباشد ، مسلماْ قرار دادن این دو طرح در کنار هم شائبه های ارائه اطلاعات غلط را ایجاد و تقویت مینماید و با توجه به تقسیم بندی افراد به دهکها و دسته های مختلف که این دسته بندی نیز مبهم و تعریف نشده میباشد افراد را جهت بهره مندی از یارانه دولت ترغیب به عدم افشاء کامل اطلاعات و یا حتی ارائه اطلاعات غلط مینماید .

بطور حتم اطلاعات و آمار منشاء تصمیم گیری و برنامه ریزی در هر حوزه میباشد ولو در اسکوپ های کوچک مثل خانواده ، همانقدر که وجود اطلاعات صحیح در برنامه ریزی ، تدوین استراتژیها و تخصیص منابع و  . . .  موثر و لازم است ، به همان اندازه بلکه عمیق تر اطلاعات غلط مخرب و خطرناک میباشد . بنابراین اگر قائل به انجام کار صحیح هستیم ، بهتر است در یک برنامه حساب شده بدور از تشوش اذهان مردم در حوزه های مختلف با تهیه رویه و دستورالعملهای لازم و تهیه ساختارهای اطلاعاتی مناسب اقدام به تهیه و جمع آوری اطلاعات نموده و نسبت به تکمیل آنها و ایجاد ارتباط اطلاعات در حوزه های مختلف اقدام نماییم . بطور مثال مکانیزه نمودن اطلاعات سجلی افراد ( تولد، ازدواج ، فوت و ...)در وزارت کشور  ، مکانیزه نمودن اطلاعات تحصیلی در آموزش و پرورش و وزارت آموزش عالی، مکانیزه نمودن اطلاعات شغلی ( حقوق ، مزایا ، بیمه ، مالیات و . . . ) در وزارت رفاه و تامین اجتماعی ، اطلاعات خرید و فروش املاک ، سهام ، سپرده گذاری و . . .  .

با توجه به تعریف کد ملی برای هر شخص ایجاد ارتباط بین این داده ها که در حوزه های مختلف جمع آوری و بروز رسانی میشود بسیار ساده و قابل برنامه ریزی است .

مسلماْ اطلاعات سجلی افراد در جهت برنامه ریزی آموزشی آنها برای آموزش و پرورش و آموزش عالی سودمند و پایه اقدام و برنامه ریزی است و همچنین اطلاعات سجلی افراد و آموزشی آنها جهت وزارت کار و وزارت مسکن و الی آخر .